.:: Theognosia ::.

head

agioiPateresMainImage
 

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ : ΟΤΙ Η ΚΟΛΑΣΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ

Αδελφοί μου και πατέρες και παιδιά μου,

Να προσέχουμε, γιατί τη παρούσα ζωή είναι περίοδος αγώνων και θλίψεων και ιδρώτων. Και όχι αγώνων και θλίψεων και ιδρώτων, όπως θα μπορούσε κάποιος να πει, στιγμιαίων και βραχυπρόθεσμων, αλλά διαρκών και πολυετών και που τελειώνουν με τον κόσμο αυτόν. Ούτε πάλι η αποτυχία ή επιτυχία αυτής της πυγμαχίας αφορά μικρά και ασήμαντα και ανθρώπινα, αλλά τα ίδια τα θεία και ουράνια. Γιατί, ή κατορθώνουμε με έντονη υπομονή και ανυποχώρητη καρτερικότητα και εφαρμογή των αγίων εντολών τη Βασιλεία των Ουρανών και την αθανασία και την αιώνια ζωή και κληρονομούμε την απερίγραπτη και πρωτάκουστη και αδιανόητη απόλαυση των αιώνιων εκείνων αγαθών, ή, πράγμα που εύχομαι να μη συμβεί, αποτυγχάνοντας από αμέλεια και ραθυμία και μεγάλη προσήλωση και αγάπη αυτού του κόσμου και των ηδονών που χάνονται και προκαλούν φθορά, θα έχουμε και αιώνια κόλαση και ντροπή που δεν θα έχει τέλος, και τοποθέτηση στα αριστερά, και θα ακούσουμε εκείνη τη φοβερή και ανυπόστατη φωνή του Κριτή των όλων και Δεσπότη Θεού: «Φύγετε από μένα, καταραμένοι, στη φωτιά την αιώνια, που έχει ετοιμαστεί για τον διάβολο και τους αγγέλους του».

Αλλά να μη τα ακούσουμε αυτά ποτέ, παιδιά και αδελφοί μου, ούτε να υποστούμε εκείνον τον ελεεινό και ανεκδιήγητο χωρισμό από τους Αγίους και Δικαίους, οι οποίοι θα οδηγηθούν σε ανεκλάλητη χαρά και σε ανέκφραστο φως και σε απόλαυση αχόρταγη, ενώ εμείς θα οδηγηθούμε μαζί με τους δαίμονες στη φωτιά που δεν σβήνει και το σκουλήκι που δεν πεθαίνει, στο τρίξιμο των δοντιών, στο μεγάλο χάος, στα αβάσταχτα τάρταρα, στα άλυτα δεσμά, στα σκοτεινότατα έγκατα της γης, και όλα αυτά όχι για λίγο καιρό, ούτε για έναν χρόνο, ούτε για χίλια χρόνια, θα προσθέσω ακόμα ούτε για δέκα χιλιάδες χρόνια. Γιατί η κόλαση δεν θα έχει τέλος, όπως νομίζουν οι Ωριγενιστές, αλλά θα υπάρχει πάντοτε και κατά τον ίδιο τρόπο και αιώνια, σύμφωνα με την απόφαση του Κυρίου. Πού θα είναι λοιπόν τότε, όπως λένε οι Άγιοι, ο αδελφός ή ο πατέρας ή η μητέρα, για να μας λυτρώσουν και να πάρουν εκδίκηση; Πουθενά».

(Αγίου Θεοδώρου Στουδίτη, Κατήχηση 45η, ΕΠΕ, Φιλοκαλία, τομ. 18Α, σελ. 67 και 69)

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ Ο ΝΕΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ : ΠΟΙΟΥΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΝ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΠΛΑΝΗΘΟΥΝ

Παρακαλώ μάθετε αυτά όλα εσείς που ονομάζεστε παιδιά του Θεού και φαίνεσθε πως είστε χριστιανοί. Εσείς που διδάσκετε άλλους με λόγια σε κάθε ευκαιρία, και νομίζετε πως είστε μεγαλύτεροι από τους άλλους. Εσείς λαϊκοί, λέγω, και μοναχοί και ιερείς, συναχθείτε όλοι μαζί με αγάπη Θεού, και ρωτήστε εκείνους που ξέρουν, και έχουν την πείρα σε αυτά, και ΖΗΤΗΣΤΕ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΑΥΤΑ, ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΠΑΘΕΤΕ ΜΕ ΤΟ ΕΡΓΟ. Και επιπλέον ακόμη θελήστε να ανοίξετε μια φορά τα μάτια της ψυχής σας, για να δείτε τον Θεό και αληθινά να γίνετε παιδιά του Θεού, και όμοιοι με τον Θεό και Πατέρα σας κατά τα έργα, με την εμπειρία, και όχι με μόνα τα λόγια και τα εξωτερικά σχήματα και φορέματα. ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΤΕ ΤΕΤΟΙΟΙ, ΚΑΙ ΜΑΘΕΤΕ ΚΑΛΑ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΤΟΤΕ ΛΑΒΕΤΕ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΑΞΙΩΜΑΤΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΤΟ ΑΛΛΟΙΜΟΝΟ, ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΙΝ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΤΕ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΤΡΕΧΕΤΕ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΘΥΜΙΑ ΚΑΙ ΑΝΕΒΑΙΝΕΤΕ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΑΞΙΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΡΜΟΖΟΥΝ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ, ΔΗΛΑΔΗ ΣΤΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΤΕΛΕΙΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΑΤΕΛΕΙΣ.

Λοιπόν αδελφοί μου αγαπητοί εν Χριστώ, σας παρακαλώ όλους, πρώτα να βάλετε θεμέλιο καλό την ταπείνωση στην οικοδομή των αρετών. Έπειτα με τους αγώνες της ευσέβειας και των αρετών να οικοδομήσετε τον οίκο της γνώσεως των μυστηρίων του Θεού, και να φωτισθείτε από Θείο Φως, και να δείτε (όσο είναι δυνατόν στους ανθρώπους) τον Θεό με νου καθαρό, και από τον Θεό να διδαχθείτε τα τελειότερα Μυστήρια της Βασιλείας των Ουρανών. Και τότε πλέον, με αυτήν τη γνώση που δίνεται στους αξίους άνωθεν από τον Πατέρα των Φώτων, να διδάσκετε και στους αδελφούς μας χριστιανούς, ποιό είναι το θέλημα του Θεού το αγαθό και τέλειο και ευάρεστο, και με τη διδασκαλία σας να προσφέρετε λαό εκλεκτό στον Θεό που σας έκανε, με τη Χάρη του Παναγίου Πνεύματος, πνευματικούς και διδασκάλους της Εκκλησίας Του, για να μη διωχθούμε έξω από τον νυμφώνα του Χριστού, ως καταφρονητές και μη φορούντες ένδυμα γάμου. Και μάλιστα ως φρόνιμοι οικονόμοι να οικονομήσουμε καλά στους συνδούλους μας το πνευματικό χάρισμα που λάβαμε, και πρωτύτερα από αυτό να διορθώσουμε καλά τη ζωή μας, και να ζήσουμε θεάρεστα, και έτσι να μπούμε ανεμπόδιστα στον νυμφώνα του Χριστού λαμπροί και φωτεινοί, με πολιτεία (ή ζωή) καθαρή, και με γνώση ουράνια, και γεμάτοι από Πνεύμα Άγιο, και να συμβασιλεύσουμε με τον Χριστό, και να κληρονομήσουμε δια του Χριστού τη Βασιλεία το Θεού και Πατρός μέσα στο Άγιο Πνεύμα.

(Από τον 59ο Λόγο του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου, Τα ευρισκόμενα, σελ. 308-309)

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ Ο ΝΕΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ : ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΑΝ ΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

Προσέχετε παρακαλώ, και με την βοήθεια του Θεού που δίνει λόγο με το άνοιγμα του ακάθαρτού μου στόματος, θα σας φανερώσω και εγώ, με λίγα λόγια, τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να γνωρίσουμε αν έχουμε στις ψυχές μας τον Χριστό.

«Εν αρχή ήν ο Λόγος και ο Λόγος ήν προς τον Θεόν, και Θεός ήν ο Λόγος. Ούτος ήν εν αρχή προς τον Θεόν. Πάντα δι’ αυτού εγένετο. Εν αυτώ ζωή ήν, και η ζωή ήν το φως των ανθρώπων. Και το φως εν τη σκοτία φαίνει, και η σκοτία αυτό ου κατέλαβε». Λέγοντας αυτά ο Θεολόγος Ιωάννης φανέρωσε την αδιαίρετη Τριάδα. Και Θεό λέγει τον Πατέρα, Λόγο τον Υιό και ζωή το Πνεύμα το Άγιο, το οποίο είναι φως, και τα τρία Πρόσωπα πάλι, ο Πατέρας, ο Υιός και το Πνεύμα είναι ένα φως που φωτίζει στο σκοτάδι, δηλαδή στον κόσμο αυτόν. Γιατί ο Θεός είναι παρών παντού και όντας φως, φωτίζει. Και το σκοτάδι Αυτόν δεν κατέλαβε, δηλαδή ο μολυσμός της αμαρτίας δεν τον άγγισε καθόλου. Ούτε ο κόσμος Τον εμπόδισε από το φωτίζει, ούτε Τον γνώρισε, ούτε τον βρήκε, ούτε ενώθηκε με Αυτόν, ούτε Τον είδε, και γι’ αυτό δευτερώνει (ή επαναλαμβάνει) το ίδιο ο Θεολόγος (Ευαγγελιστής Ιωάννης), για να το κάνει σαφέστερο, και λέγει: «ήν το φως το αληθινόν, ό φωτίζει πάντα άνθρωπον, ερχόμενον εις τον κόσμον. Εν τω κόσμω ήν, και ο κόσμος δι’ αυτού εγένετο, και ο κόσμος αυτόν ουκ έγνω…». Από την αρχή, λέγει, ήταν παντού ο Θεός που φωτίζει, και ζωογονεί κάθε άνθρωπο που έρχεται στον κόσμο. Και πριν να κάνει τον κόσμο, ήταν. Γιατί κοντά στον Θεό όλα ήταν και πριν να γίνουν. Έπειτα, όταν έκανε αυτόν τον αισθητό κόσμο δεν χωρίστηκε ο Θεός από αυτόν τοπικά, διότι ο Θεός είναι παντού παρών, και γεμίζει όλα. Αλλά από εκείνα που έγιναν στον κόσμο, κανένα δεν πλησίασε σε αυτόν ως προς τη φύση και τη δόξα της Θεότητάς Του. Ότι ο Θεός, όντας αχώριστος από όλα, είναι φανερό ότι είναι σε όλα, όμως κανένας δεν τον γνωρίζει, καθώς λέγει ο Κύριός μας. «Και ουδείς Αυτόν επιγινώσκει, ειμή ο Υιός και ώ εάν βούληται ο Υιός αποκαλύψαι».

Λοιπόν ο Θεός που ήταν στον κόσμο, και δεν γνωριζόταν από αυτόν, ήλθε (λέγει) στα ίδια, και οι ίδιοι αυτόν ου παρέλαβον. Και ίδια λέγει τον κόσμο, και τους ανθρώπους που είναι στον κόσμο, γιατί είναι ο Κτίστης και Δεσπότης τους, και για τη συγγένεια που έκανε με τους ανθρώπους με την ενανθρώπησή Του. Λοιπόν στοχάσου καλά αυτά που είπαμε, και μάθε πώς ο Θεός Λόγος, Αυτός που ήταν στην αρχή προς τον Θεό και Πατέρα, και ο οποίος έχει τη ζωή στον εαυτό Του, και Αυτός που δημιούργησε όλα, και Αυτός που είναι φως, ο οποίος φωτίζει κάθε άνθρωπο. Αυτός που ήταν στο κόσμο πριν γίνει ο κόσμος, και ο οποίος δημιούργησε τον κόσμο, και είναι σε αυτόν, και από τον κόσμο δεν γνωρίζεται, ούτε καταλαβαίνεται, Αυτός ήλθε στον κόσμο. Και έγινε άνθρωπος, για να φανερωθεί ως Θεός, και να γνωριστεί Ποιός είναι σε εκείνους που δέχονται αυτόν ως Θεό με πίστη, και φυλάσσουν τις εντολές του, Αυτός ο οποίος στην παρούσα ζωή γνωρίζεται μέτρια, όσο μπορεί ο καθένας, ενώ στην κοινή ανάσταση πλέον φανερότερα.

Γιατί λέγει ο Ευαγγελιστής, «όσοι έλαβον Αυτόν, έδωκεν αυτοίς εξουσίαν τέκνα Θεού γενέσθαι τοις πιστεύουσιν εις το όνομα Αυτού. Οί ουκ εξ αιμάτων, ουδέ εκ θελήματος σαρκός, ουδέ εκ θελήματος ανδρός, αλλ’ εκ Θεού εγεννήθησαν. Και ο Λόγος σάρξ εγένετο, και εσκήνωσεν εν ημίν, και εθεασάμεθα την δόξαν Αυτού δόξαν ως μονογενούς παρά Πατρός πλήρης χάριτος, και αληθείας». Να ο καθρέπτης που σας προείπα, αυτά τα λόγια είναι. Και στοχάσου, παρακαλώ, την ακρίβεια των ευαγγελικών λόγων, πώς μας διδάσκει φανερά τα σημεία που γνωρίζονται οι πιστοί, για να γνωρίζουμε καθένας και τον εαυτό μας, και τους πλησίον. Όσοι δε, λέγει, έλαβαν Αυτόν, δηλαδή δια μέσου της πίστεως, και ομολόγησαν Θεό, και όχι άνθρωπο μόνον, έδωσε σε αυτούς εξουσία, δια μέσου του βαπτίσματος, να γίνουν παιδιά του Θεού, αφού τους ελευθέρωσε από την τυραννία του διαβόλου. Ώστε να μην είναι μόνον πιστοί, αλλά αν θελήσουν να πολιτεύονται (ή ζουν) και κατά τις εντολές Του, να αποκτούν ακόμη κοντά στην πίστη και την αγιότητα με την εργασία των εντολών Του. Καθώς και αλλού λέγει, «γίνεσθε Άγιοι, ότι Εγώ Άγιός ειμι. Και πάλιν γίνεσθε οικτίρμονες, ως ο Πατήρ ημών ο ουράνιος οικτίρμων εστίν».

Έπειτα φανερώνει και τον τρόπο, με τον οποίο γίνονται παιδιά Θεού, λέγοντας, «Οί ουκ εξ αιμάτων, ουδέ εκ θελήματος ανδρός, αλλ’ εκ του Θεού εγεννήθησαν». Και γέννησιν εδώ ονομάζει την πνευματική αλλοίωση, η οποία ενεργείται (ή γίνεται), και βλέπεται με τον βαπτισμό τον Αγίου Πνεύματος, καθώς Αυτός ο αψευδέστατος Κύριος λέγει, «Ιωάννης μεν εβάπτισεν ύδατι, υμείς δε βαπτισθήσεσθε εν Πνεύματι Αγίω». Ως εκ τούτου, εκείνοι που βαπτίζονται μέσα στο Άγιο Πνεύμα, γίνονται ως φως μέσα στο φως, και γνωρίζουν Εκείνον που τους γέννησε, γιατί τον βλέπουν.

Ότι δε εκείνοι που γεννηθούν, με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, είναι ανάγκη να τρέφονται και με την Αγία Κοινωνία του Αχράντου Σώματος και του Τιμίου Αίματος του Κυρίου μας. Άκουσε τί λέγει ο Ευαγγελιστής, «και ο Λόγος σάρξ (= σάρκα ή κρέας) εγένετο, και εσκήνωσεν εν ημίν». Και ότι αυτά τα λόγια αναφέρονται στα Άχραντα Μυστήρια, άκουσε τον Κύριο που λέγει, «Ο τρώγων μου την Σάρκα, και πίνων μου το Αίμα εν Εμοί μένει, Καγώ εν αυτώ». Διότι, όταν εμείς γεννηθούμε πνευματικά με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, και γίνουμε παιδιά του Θεού, και με την κοινωνία του Αχράντου Αυτού Σώματος και του Τιμίου Αίματος σκηνώσει, δηλαδή κατοικήσει σε μας ως φως ο Χριστός ο Υιός και Λόγος του Θεού που σαρκώθηκε, τότε ακολουθεί και το εθεασάμεθα την δόξαν Αυτού, δόξαν ως Μονογενούς παρά Πατρός. Γιατί, όταν γεννηθούμε πνευματικά από Αυτόν, και κατοικήσει Αυτός σε μας, μέσω των Αχράντων Μυστηρίων, και κατοικήσουμε και εμείς σε Αυτόν, τότε αμέσως την ίδια ώρα που γίνουν αυτά, βλέπουμε την δόξα της Θεότητάς Του, δόξα ως Μονογενούς κοντά σε Πατέρα, δηλαδή τέτοια που δεν έχει κάποιος άλλος, ούτε άγγελος ούτε άνθρωπος. Και επειδή ο Πατέρας είναι ένας Θεός, και ο Υιός Του ο Μονογενής ένας, είναι φανερό ότι και η δόξα των δύο, μία είναι. Αυτή η δόξα γνωρίζεται και αποκαλύπτεται σε όλους εκείνους που θέλει ο Υιός μέσω του Παναγίου Πνεύματος, το οποίο εκπορεύεται από τον Πατέρα.

Λοιπόν, αδελφοί μου, καθένας ας στοχαστεί καλά τη δύναμη των λόγων αυτών, και ας εξετάσει τον εαυτό του,

  1. αν ίσως έλαβε τον Θεό Λόγο που ήλθε, και αν έγινε παιδί του Θεού,
  2. αν ίσως δεν γεννήθηκε μόνο από αίμα και σάρκα, αλλά από τον Θεό,
  3. αν ίσως γνώρισε τον ενανθρωπήσαντα (ή Αυτόν που έγινε άνθρωπος) Θεόν Λόγο, πώς κατοίκησε σε Αυτόν,
  4. αν ίσως είδε την δόξα Αυτού, δόξα ως Μονογενούς δίπλα στον Πατέρα. (…)

Ας σταθούμε, αδελφοί μου, εμπρός σε αυτόν τον καθρέπτη της Αληθείας, και ας φύγουμε από τη βλαβερή και αιρετική διδασκαλία εκείνων που λέγουν πώς δεν αποκαλύπτεται τώρα σε μας τους πιστούς η δόξα του Κυρίου Ιησού Χριστού, μέσω της Χάρης του Αγίου Πνεύματος. Διότι η Χάρη δίνεται με την Αποκάλυψη και η Αποκάλυψη ενεργείται μέσω της Χάρης.

Λοιπόν, ούτε Πνεύμα Άγιο λαμβάνει κάποιος, αν ίσως το Πνεύμα δεν αποκαλύπτεται και βλέπεται νοερά, ούτε αποκάλυψη βλέπει, αν ίσως δεν φωτιστεί με τη Χάρη του Παναγίου Πνεύματος. Ούτε μπορεί να λέγεται πιστός, αν ίσως δεν λάβει τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Καθώς έλεγε ο Χριστός και στη Σαμαρείτιδα, «Ο πίνων εκ του ύδατος, ού Εγώ δώσω αυτώ, ου μη διψήσει εις τον αιώνα, αλλά γενήσεται εν αυτώ πηγή ύδατος αλλομένου εις ζωήν αιώνιον». Τούτο λέγει ο Ευαγγελιστής ότι το έλεγε ο Χριστός για το Πνεύμα, το οποίο επρόκειτο να λαμβάνουν οι πιστεύοντες σε Αυτόν.

Βλέπεις ότι εκείνοι που δεν έχουν Πνεύμα που να ενεργεί, και να λαλεί μέσα τους, είναι άπιστοι; Γιατί είναι αψευδής ο Χριστός, ότι αμαρτία δεν έπραξε, ούτε βρέθηκε δόλος στο στόμα Του. Λοιπόν αν ίσως ο Χριστός λέγει ότι δίνει το Πνεύμα σε εκείνους που πιστεύουν σε Αυτόν, βεβαιότατα εκείνοι που δεν έχουν το Πνεύμα, δεν είναι ενσυνείδητοι πιστοί. Αν δε και κάποιος λέγει ότι καθένας από εμάς τους πιστούς έλαβε και έχει το Πνεύμα χωρίς να το γνωρίζει και να το αισθάνεται, τούτος βλασφημεί, επειδή βγάζει ψεύτη τον Χριστό, ο οποίος είπε, «Ότι γενήσεται εν αυτώ πηγή ύδατος αλλομένου εις ζωήν αιώνιον». Και πάλι, «Ο πιστεύων εις Εμέ, ποταμοί ρεύσουσιν εκ της κοιλίας αυτού ύδατος ζώντος». Λοιπόν αν ίσως η πηγή αναβλύζει, βεβαιότατα και ο ποταμός που πηγάζει από την πηγή κα τρέχει, βλέπεται από εκείνους που βλέπουν. Αν δε και αυτά (για να πούμε σύμφωνα με τη γνώμη εκείνων που έχουν τέτοιο φρόνημα) ενεργούνται (ή γίνονται) σε μας χωρίς να αισθανόμαστε, και να καταλαβαίνουμε εμείς κανένα από αυτά, είναι φανερό ότι δεν θα αισθανθούμε εντελώς ούτε την αιώνια ζωή που ακολουθεί μαζί με αυτά, και μένει σε μας, ούτε θα δούμε το φως του Αγίου Πνεύματος, αλλά θα μείνουμε νεκροί και τυφλοί και αναίσθητοι και τότε στη μέλλουσα ζωή, καθώς και στην παρούσα. Και έτσι (κατά τη γνώμη αυτών) η ελπίδα μας έγινε μάταιη, και δρόμος μας μάταιος, επειδή εμείς είμαστε με τον θάνατο, δηλ. νεκροί, και δεν λαμβάνουμε αίσθηση της αιώνιας ζωής. Όμως δεν είναι έτσι, δεν είναι. Αλλά εκείνο που είπα πολλές φορές, εκείνο πάλι θα πω, και δεν θα παύσω από το να το λέγω.

Φως ο Πατέρας, φως ο Υιός, φως το Πνεύμα το Άγιο. Ένα φως τα Τρία, άχρονο, άτμητο, ασύγχυτο, αίδιο (= εκείνο που δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος), άκτιστο, άποσο, ανενδεές (= εκείνο που δεν χρειάζεται κάτι), αόρατο, που είναι και νοείται έξω από όλα, και πάνω από όλα. Τούτο το φως δεν μπόρεσε να δει ποτέ κανένας άνθρωπος, πριν να καθαριστεί, ούτε μπόρεσε να Το λάβει, πριν να Το δει. Διότι πρώτα πρέπει να Το δει κάποιος, και ύστερα με αγώνες πολλούς να το αποκτήσει, δεδομένου ότι πολλοί το είδαν, αλλά δεν το απέκτησαν, όπως εκείνοι που αξιώνονται να δουν πλούτο πολύ και αμέτρητο μέσα στα βασιλικά θησαυροφυλάκια, έπειτα αναχωρούν με άδεια χέρια. Γιατί πολλές φορές έρχεται στην αρχή θεία έλλαμψη και φωτισμός σε εκείνους που μετανοούν με θερμότητα καρδιάς, όμως αναχωρεί αμέσως. Και αν μεν επιδοθούν πλήρως στους αγώνες, μέχρι και αυτόν τον θάνατο, και Την ζητήσουν με πόνο καρδιάς, και παραστήσουν (= προσφέρουν θυσιαστικά) εμπρός στον Χριστό τον εαυτό τους άξιο και καθαρό και άμεμπτο σε όλα τους τα έργα, λαμβάνουν Αυτήν, η οποία έρχεται πάλι σε αυτούς τελειότερα. Αν όμως αμελήσουν λίγο, και δεν θελήσουν να επιδοθούν σε περισσότερους κόπους, με το να αγαπούν τη ζωούλα τους και την ανάπαυση, γίνονται ανάξιοι του εν λόγω χαρίσματος, και δεν μπαίνουν στην αιώνια ζωή τώρα που είναι ακόμη στο κορμί. Αν όμως και τώρα δεν μπουν σε αυτήν, είναι φανερό ότι ούτε μετά θάνατον θα αξιωθούν στην άλλη ζωή. Διότι αν καταδικάστηκε εκείνος που έλαβε το ένα τάλαντο, και το έκρυψε, επειδή δεν το πολλαπλασίασε, πόσο μάλλον θα καταδικαστεί εκείνος που δεν φύλαξε εκείνο που έλαβε, αλλά το έχασε από την αμέλειά του;

Λοιπόν εδώ, καθώς λέγει, η Θεία Γραφή, είναι το πανηγύρι, εδώ οι αγώνες και τα παλαίσματα, και εδώ δίνονται στους νικητές, ως προκαταβολές (ή αρραβώνες), τα στεφάνια των βραβείων. Ομοίως και σε εκείνους που νικήθηκαν, εδώ γίνεται φανερή η απαρχή της ντροπής και της κολάσεως. Και στοχάσου τους Αγίους Σαράντα Μάρτυρες, και όλους τους άλλους που μαρτύρησαν για τον Χριστό, πώς βεβαιώνουν αυτά που λέγω. Γιατί οι σαράντα Μάρτυρες, ενώ ακόμη μέσα στη λίμνη βρίσκονταν, έλαβαν από το χέρι του Κυρίου τα στεφάνια του μαρτυρίου. Και εκείνος που μπήκε στο λουτρό, αμέσως από τη ζέστη διαλύθηκε, και πήγε στην αιώνια φωτιά της κόλασης. Και ο Άγιος Ευστράτιος, ο περιβόητος στην αρετή, όταν τιμωρούνταν για την αγάπη του Χριστού, τότε έλεγε, τώρα γνώρισα ότι είμαι ναός Θεού, και το Πνεύμα του Θεού κατοικεί σε μένα, φύγετε από κοντά μου όλοι οι εργάτες της ανομίας. Και στο ηγεμόνα που τον έκρινε, έλεγε, αν ίσως δεν ήσουν έξω φρενών και αν η ψυχή σου δεν θα γινόταν από τα πάθη ολόκληρη γήινη και χοϊκή, θα σου έδειχνα πώς Τούτος ο Σταυρωμένος Χριστός είναι Σωτήρας, και Λυτρωτής, και Ευεργέτης. Είδες, πώς όταν ο Άγιος μπήκε στους αγώνες του μαρτυρίου, και τιμωρούνταν με τα βάσανα της αθλήσεως, τότε γνώρισε τον εαυτό του, πώς είναι ναός Θεού και είδε με τα νοερά μάτια της ψυχής του πώς κατοικεί σε αυτόν το Πανάγιο Πνεύμα; Τί άλλο θα γινόταν πιο φανερό από αυτήν τη μαρτυρία;

Αν όμως μερικοί πουν ότι εκείνοι ήταν Μάρτυρες και έπασχαν τόσα μαρτύρια για τον Χριστό, και πώς είναι δυνατόν εμείς να γίνουμε όμοιοι με εκείνους; Λέγω και εγώ σε αυτούς, ότι και εσείς οι ίδιοι, αν θέλετε, είναι δυνατόν να μαρτυρήσετε κάθε ημέρα, σαν τους Μάρτυρες, και να πάσχετε, και να τιμωρείστε για τον Χριστό, κάθε μέρα και κάθε νύκτα και κάθε ώρα. Και πώς είναι δυνατόν να γίνει αυτό; Αν στήσετε και εσείς πόλεμο με τους νοητούς εχθρούς μας δαίμονες, και αν στέκεστε πάντοτε ενάντιοι στην αμαρτία και στο θέλημά σας. Διότι εκείνοι εναντιώνονταν σε τυράννους, και εσείς στους δαίμονες και στα ολέθρια πάθη της σάρκας, τα οποία ορμούν τυραννικά κατά της ψυχής μας κάθε μέρα και νύκτα και ώρα, και μας βιάζουν να κάνουμε εκείνα που δεν αρμόζουν στη θεοσέβεια, και εκείνα που παροργίζουν τον Θεό.

(Από τον 57ο Λόγο του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου, Τα ευρισκόμενα, σελ. 293-295)

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ : ΟΤΙ, ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΠΟΧΗ, ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΟΙ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΤΑΔΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΑΔΕ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΥ, ΠΑΡΑ ΤΩΝ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

… σήμερα, … υπάρχει τελείως εσφαλμένη επιλογή και ανυποταξία. Σχεδόν όλοι, θα μπορούσαμε να πούμε, στηρίζονται στις ανθρώπινες συνήθειες και στις εξουσίες των καθοδηγητών τους, οι οποίες είναι αντίθετες προς τις εντολές του Θεού. Και προτιμούν μάλλον να ακολουθούν τη ζωή του τάδε και του τάδε ηγουμένου, παρά των θεοπνεύστων πατέρων. Γι’ αυτό οι ποιμένες, μεταξύ των οποίων πρώτος εγώ, έχουμε κυριευθεί από αφροσύνη και δεν επιζητούμε τον Κύριο, ούτε ακολουθούμε τα ίχνη της άμεμπτης και σταθερής ζωής, αλλά ενεργούμε σαν να πάλιωσε ο νόμος του Θεού και έγινε ανενεργό το Ευαγγέλιο και ατόνησαν οι πνευματικοί θεσμοί και, για να πω και το πιο βλάσφημο, σαν να έχει αλλοιωθεί ο αναλλοίωτος Θεός. Γιατί αυτό σημαίνει το ότι λένε και κατηγορούν τους χρόνους και τις ημέρες και τις γενεές, λέγοντας ότι ήταν διαφορετικές εκείνες και διαφορετικές αυτές.

Εγώ όμως ανταπαντώ ότι αυτό δεν συνέβη από τη διαφορά του χρόνου. Γιατί ο ουρανός ούτε διαφορετικός έγινε, ούτε ετεροκίνητος, ούτε ο δημιουργός της ημέρας φωστήρας (δηλ. ο ήλιος) είναι ετερόφωτος, ούτε το σύμπαν φέρεται και κυβερνάται διαφορετικά από την προηγούμενη τάξη. Γιατί, σύμφωνα με τη Γραφή, «Τα στερέωσε, ώστε να είναι απαρασάλευτα για όλους τους αιώνες, και έδωσε πρόσταγμα, το οποίο δεν θα παρέλθει» (Ψαλμ. 148, 6). Αυτό όμως έχει συμβεί … εξαιτίας της εναλλαγής της ελεύθερης προαίρεσης, η οποία παραμέλησε τον έρωτα του Θεού και παρέδωσε την επιθυμία της στα υλικά, και δεν θέλει, ούτε προτιμά να μιμηθεί τα παραδείγματα της παλιάς δόξας, ούτε να αντιγράψει από την πρότυπη και πατερική θεόμορφη εικόνα, αλλά από τις δύσμορφες και αλλόκοτες και τερατώδεις… Αυτοί λοιπόν που απάτη τα ψελλίζουν αυτά, ή ας σχίσουν φανερά τα Ευαγγέλια και τα μαρτυρολόγια και τους νόμους του Κυρίου και κάθε γραπτό μνημείο που μας παρέδωσαν οι Άγιοι, ή, εφόσον δεν το κάνουν αυτό, αποβάλλοντας το νηπιακό και παράλογο φρόνημα, να γίνουν πραγματικά άνδρες του τελείου αναστήματος του Χριστού, και να βαδίζουν σύμφωνα με τα από τον Θεό παραδομένα λόγια, και να διδάσκουν και τους άλλους. Ή, εφόσον δεν κάνουν τίποτε από αυτά που ειπώθηκαν, ας κατηγορούν τη δική έλλειψη θέλησης και ασωτεία. Ίσως βέβαια υπάρξει γι’ αυτούς καιρός ανανήψεως…

(Στον ηγούμενο Συμεών, τομ. 18Β, ΕΠΕ, σελ. 53 και 55)

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ Ο ΝΕΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ : ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΑΡΡΟΥΜΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΣΩΘΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΟΝΟΝ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΛΑ ΕΡΓΑ

"ΑΝ ΙΣΩΣ ΠΟΘΟΥΜΕ, ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΜΟΥ ΑΔΕΛΦΟΙ, ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ, ΠΟΛΛΗ ΠΡΟΘΥΜΙΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ, ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΟ ΣΕ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΟΥΜΕ, ΤΟ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΜΟΝΟΝ ΣΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΘΕΟ, ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ. ΑΛΛΑ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΠΕΡΠΑΤΑΜΕ ΑΝΑΞΙΑ ΤΗΣ ΚΛΗΣΕΩΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΛΗΘΗΚΑΜΕ, ΚΑΘΩΣ ΛΕΓΕΙ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ, ΔΗΛ. ΝΑ ΜΗ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΡΓΑ ΑΝΑΞΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ, ΜΕ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΟΝΟΜΑΣΤΗΚΑΜΕ, ΚΑΙ ΛΕΓΟΜΑΣΤΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ, ΞΕΡΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΘΑ ΚΑΤΑΚΡΙΘΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΑΝ ΙΣΩΣ, ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΑΥΤΗ, ΖΟΥΜΕ ΜΕ ΟΚΝΗΡΙΑ ΚΑΙ ΑΜΕΛΕΙΑ. ΒΛΕΠΕΙΣ, ΑΓΑΠΗΤΕ, ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΣΩΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ, ΜΕ ΜΟΝΗ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΧΩΡΙΣ ΤΑ ΕΡΓΑ ; Η ΠΙΣΤΗ ΧΩΡΙΣ ΕΡΓΑ ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΗ, ΟΠΩΣ ΛΕΓΕΙ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ Ο ΑΔΕΛΦΟΘΕΟΣ."

Εκείνος που πιστεύει, δεν μαζεύει χρήματα, επειδή πιστεύει ότι ο Θεός δεν αφήνει απρονόητους εκείνους που πιστεύουν σε Αυτόν, αλλά έχει την έγνοιά τους.

Όποιος πιστεύει, σκορπίζει τα χρήματά του στους φτωχούς, διότι πιστεύει ότι θα λάβει εκατονταπλάσια, και θα κληρονομήσει την αιώνια ζωή.

Εκείνος που πιστεύει, δεν υπερηφανεύεται, αλλά, μιμούμενος τον ίδιο τον Κύριο, ζητά επίμονα την ταπείνωση, όπως ο Κύριος.

Εκείνος που πιστεύει, δεν γελά, αλλά πενθεί, και κλαίει για τις αμαρτίες του, διότι πιστεύει ότι εκείνοι που γελούν σε αυτήν την ζωή, θα πενθήσουν και θα κλάψουν στην άλλη.

Εκείνοι που πιστεύουν, δεν είναι θυμώδεις, ούτε ταραχοποιοί, αλλά, μιμούμενοι τον Κύριο, έχουν πραότητα.

Όποιος πιστεύει, μισεί την αδικία και αγαπά τη δικαιοσύνη, επειδή ο Θεός την δικαιοσύνη αγάπησε, την δε αδικία μίσησε.

Όσοι πιστεύουν, δεν μάχονται με άλλους, αλλά μάλιστα ειρηνεύουν εκείνους που μάχονται, μιμούμενοι τον Κύριο, διότι και εκείνος αυτό έκανε.

Όποιος πιστεύει, υπομένει κάθε πειρασμό, και δεν βλασφημεί, διότι πιστεύει ότι θα λάβει για την υπομονή του άφθαρτο στέφανο.

Όποιος πιστεύει, δεν οργίζεται, αλλά μακροθυμεί και φυλάσσει την εντολή του Κυρίου, που λέει να μην οργίζεται καθόλου.

Εκείνος που πιστεύει, φυλάσσει σωφροσύνη, και δεν μολύνει τον εαυτό του με πορνείες, και μοιχείες και λοιπές ακαθαρσίες, αλλά φυλάσσει καθαρότητα και σωφροσύνη, διότι πιστεύει ότι εκείνοι που μολύνουν τα σώματά τους δεν θα σωθούν.

Αυτός που πιστεύει, δεν σκανδαλίζει αδελφό, αλλά υπηρετεί όλους, και δεν γογγύζει, αλλά μένει με την υπομονή του Θεού, διότι πιστεύει ότι θα λάβει μεγαλύτερο μισθό.

Εκείνος που πιστεύει, δεν επιορκεί, ούτε κάνει όρκο καθόλου με το στόμα του.

Όποιος πιστεύει, δεν είναι οκνηρός και αμελής στις προσευχές και ακολουθίες, αλλά προσέχει πάντοτε και προσεύχεται αδιάκοπα.

Αυτός που πιστεύει, δεν κατακρίνει κάποιον, διότι πιστεύει ότι όλοι είμαστε σε επιτίμια και ότι όλους πρόκειται να τους κρίνει ο Θεός και ότι με όποια κρίση κρίνει κάποιος, με εκείνη θα κριθεί.

Εκείνος που πιστεύει, δεν περπατά την πλατεία και ευρύχωρη οδό, η οποία φέρει σε απώλεια εκείνους που την περπατούν, αλλά περπατά την στενή και τεθλιμμένη, διότι πιστεύει ότι θα λυπηθεί λίγο και θα χαρεί αιώνια μαζί με τον Κύριο με όλους τους Αγίους.

Αυτός που πιστεύει, δεν αγαπά τον κόσμο, ούτε τα πράγματα του κόσμου, ούτε γονείς, ούτε αδελφούς ή γυναίκα ή παιδιά ούτε άλλο τίποτε, αλλά αγαπά μόνον τον Κύριο και σηκώνει τον Σταυρό του και τον ακολουθεί. Διότι πιστεύει ότι χίλιες ημέρες είναι σαν μία ημέρα εμπρός στον Κύριο και χίλιες ημέρες θα μετρηθούν κοντά στον Θεό, σαν μία σταλαγματιά στη θάλασσα. Ο δε μελλοντικός αιώνας είναι απέραντος, δεν έχει τέλος ούτε αριθμό.

Εκείνος που πιστεύει, δεν μένει αμετανόητος στις αμαρτίες του, αλλά, εάν και αμαρτήσει ως άνθρωπος, μετανοεί και πενθεί και κλαίει για τις αμαρτίες του, και δεν αμαρτάνει πλέον.

Όποιος πιστεύει, δεν ξεφαντώνει, και τρυφά με μεθύσια και ασελγή συμπόσια, και πορνικά τραγούδια, αλλά θυμάται πάντοτε τον θάνατο, και τη φοβερή ημέρα της κρίσεως. Και αυτά ενθυμούμενος προσεύχεται πάντοτε, νηστεύει, εγκρατεύεται και ετοιμάζει τα έργα του για τον θάνατο, πώς να απολογηθεί στον Βασιλέα της δόξας.

Εκείνος που πιστεύει, αγαπά τον Κύριο και μισεί τα πονηρά.

Όσοι πιστεύουν, δεν κρατούν μίσος κατά του αδελφού τους, ούτε αποδίδουν κακό αντί κακού. Αλλά αγαπούν τους μισούντες αυτούς, κάνουν καλό σε εκείνους που τους κακοποιούν, ευλογούν εκείνους που τους καταριούνται, υποφέρουν εκείνους που τους κατατρέχουν. Όταν βλασφημούνται και υβρίζονται, παρακαλούν και χαίρονται, και δεν σκέπτονται κανένα κακό, διότι έχουν την αγάπη ανόθευτη, καθαρή, αληθινή.

"ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙ, ΑΓΑΠΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΡΘΑ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ. ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΔΕ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΡΘΑ, ΤΟΥΣ ΑΠΟΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΥΠΟΦΕΡΕΙ, ΑΛΛΑ ΤΟΥΣ ΔΙΩΧΝΕΙ, ΤΟΥΣ ΚΥΝΗΓΑ."

Όποιος πιστεύει, δεν παρακούει τα θεία λόγια, αλλά, ως πιστός, κάνει με προθυμία όλα του τα έργα σαν εργάτης του Θεού.

Όποιος πιστεύει, δεν κολακεύει, δεν κρατάει προσωποληψία, αλλά μιλά και κάνει όλα με αλήθεια και ορθότητα.

Εκείνοι που πιστεύουν, δεν υπερηφανεύονται, ούτε υψηλοφρονούν στους επαίνους και τις κολακείες.

Εκείνος που πιστεύει, και αποστρέφεται τον κόσμο για τον Κύριο, δεν συμπλέκεται πλέον με αυτόν.

Όποιος πιστεύει, δεν καταδέχεται κανένα πονηρό, αλλά αγωνίζεται μέχρι θανάτου για τον Χριστό και την αλήθεια και δεν φοβάται. Διότι εκείνοι που βλέπουν τα πονηρά και άνομα που γίνονται, και τα καταδέχονται, είναι όμοιοι με εκείνους που τα κάνουν, και θα χαθούν μαζί με εκείνους.

"ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙ, ΔΕΝ ΑΓΑΠΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΡΘΑ."

Όποιος πιστεύει, λέγει την αλήθεια και δεν βγαίνει από το στόμα του κανένα ψεύδος. Διότι εκείνοι που λέγουν το ψεύδος, είναι άπιστοι και γιοί του διαβόλου.

Όποιος πιστεύει, δεν πλεονεκτεί, αλλά μάλιστα ελεεί και ευσπλαχνίζεται. Διότι πιστεύει ότι οι ελεήμονες θα ελεηθούν και διότι ο Κύριος θα καταστρέψει τα σπίτια εκείνων που πλεονεκτούν, και εκείνοι θα παραδοθούν στην άσβεστη φωτιά της κολάσεως και στο ακοίμητο σκουλήκι.

"ΟΠΟΙΟΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ, ΔΕΝ ΜΕΤΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΑΝΑΞΙΑ ΤΑ ΑΧΡΑΝΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ. ΑΛΛΑ ΚΑΘΑΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΜΟΛΥΣΜΟ, ΑΠΟ ΤΗ ΓΑΣΤΡΙΜΑΡΓΙΑ, ΑΠΟ ΤΗ ΜΝΗΣΙΚΑΚΙΑ, ΑΠΟ ΕΡΓΑ ΠΟΝΗΡΑ ΚΑΙ ΛΟΓΙΑ ΑΣΧΗΜΑ, ΑΠΟ ΓΕΛΙΑ ΑΤΑΚΤΑ, ΑΠΟ ΡΥΠΑΡΟΥΣ ΛΟΓΙΣΜΟΥΣ, ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΚΑΘΑΡΣΙΑ ΚΑΙ ΚΑΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ, ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΔΕΧΕΤΑΙ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ ΔΟΞΑΣ. ΔΙΟΤΙ, ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ, Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ, ΕΠΙΠΗΔΩΝΤΑΣ, ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕΤΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΑΝΑΞΙΑ ΤΑ ΑΧΡΑΝΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ, ΚΑΙ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥΣ, ΚΑΘΩΣ ΕΚΑΝΕ ΣΤΟΝ ΙΟΥΔΑ, ΟΤΑΝ ΜΕΤΑΛΑΒΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΙΠΝΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ."

Εκείνος που πιστεύει, δεν συκοφαντεί, δεν κατηγορεί τους αδελφούς του χριστιανούς, αλλά μάλιστα τους επαινεί, διότι εκείνοι που επαινούν άλλους, θα επαινεθούν από τους Αγίους Αγγέλους στη Βασιλεία των Ουρανών. Αλλοίμονο σε εκείνους που κατηγορούν και εγκαλούν άλλους ως πονηρούς, διότι θα οδηγηθούν από τους πονηρούς διαβόλους σαν κτήνη τετράποδα στο απομακρυσμένο σκοτάδι και εκεί θα είναι ο κλαυθμός και το τρίξιμο των δοντιών.

"ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙ, ΠΕΡΠΑΤΑ ΟΡΘΑ ΤΗΝ ΟΔΟ ΤΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΛΙΝΕΙ ΟΥΤΕ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΟΥΤΕ ΔΕΞΙΑ, ΟΥΤΕ ΔΙΑΣΤΡΕΦΕΙ ΑΛΛΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΝΗΡΙΑ ΤΟΥ. ΔΙΟΤΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΔΙΑΣΤΡΕΦΕΙ ΑΛΛΟΥΣ, ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ."

Εκείνος που πιστεύει αληθινά, δεν πιστεύει με το στόμα και την γλώσσα του, αλλά με την καρδιά του και αυτού τα έργα δείχνονται φανερά. Διότι εκείνος που πιστεύει αληθινά με την καρδιά του, εργάζεται τις εντολές του Κυρίου, ενώ εκείνος δε που πιστεύει με τα λόγια και όχι με την καρδιά του, όχι.

"ΓΙ’ ΑΥΤΟ, ΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗΤΕ, ΕΝΝΟΩΝΤΑΣ ΑΥΤΑ, ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΟΥ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ, ΚΑΙ ΑΦΗΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΟΝΗΡΙΕΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΟΤΗΤΑ ΣΟΥ, ΚΑΙ ΞΥΠΝΗΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΗΣ ΑΜΕΛΕΙΑΣ. ΕΛΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ. ΔΙΟΡΘΩΣΕ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΑΝΑΡΙΘΜΗΤΑ ΣΦΑΛΜΑΤΑ ΣΟΥ. ΑΠΟΔΙΩΞΕ ΤΙΣ ΠΟΝΗΡΕΣ ΚΑΙ ΕΜΠΑΘΕΙΣ ΣΟΥ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ. ΑΠΟΡΡΙΨΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΤΙΣ ΣΑΡΚΙΚΕΣ ΗΔΥΠΑΘΕΙΕΣ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΗΣ ΕΚΠΛΗΡΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΘΑΡΗΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΣΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΕΦΑΝΩΘΕΙΣ ΑΞΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ, ΚΑΙ ΝΑ ΑΞΙΩΘΕΙΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ."

(Λόγος 48ος από τα Ευρισκόμενα Έργα του)

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ Ο ΝΕΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ : ΤΑ ΠΕΝΤΕ (5) ΤΕΧΝΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Ο Διάβολος, όντας έμπειρος, πολεμά τους ανθρώπους με πέντε μεθόδους:

  1. Με την κοσμική σοφία πλανά τους ανθρώπους.
  2. Με τον ιουδαϊσμό πλανά τους Εβραίους, και τους πείθει να θεωρούν ότι πιστεύουν καλά, με το να σέβονται τον Θεό.
  3. Με τον ίδιο τρόπο πλανά και τους Μουσουλμάνους.
  4. Με τις αιρέσεις πλανά τους θεοσεβείς, και τους χωρίζει από την Ορθοδοξία.
  5. ΜΤους ορθοδόξους πάλι τους χωρίζει από τον Θεό με τα κακά έργα, και με τη ζωή που είναι αντίθετη στην ορθοδοξία. Δηλαδή με τη φιλαργυρία, με τη φιληδονία και με τη φιλοδοξία.

Και πάλι με τους αγώνες των καλών έργων, και με την κακοπάθεια, ρίχνει τους αγωνιστές στην υπερηφάνεια, που είναι η αρχή και η ρίζα κάθε κακίας, και στη φιλοδοξία, την επιθυμία της δόξας και τιμής των ανθρώπων.

Ώστε πρέπει να ζητήσουμε με τί τρόπο μπορούμε να αποφύγουμε τις επιβουλές του Διαβόλου. Και δεν είναι δυνατόν με άλλο τρόπο να γλυτώσουμε, παρά μόνο να προστρέξουμε στον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό με μεγάλη ταπείνωση ψυχής, και με άκρα συντριβή καρδιάς.

Και ο Χριστός θα πολεμήσει για μας, και εμείς θα ησυχάσουμε, γιατί ο πόλεμος, και η αντίσταση στον εχθρό αυτόν Διάβολο, και η νίκη εναντίον του δεν γίνεται με άλλο τρόπο, παρά μόνο με αυτόν τον ίδιο τον Χριστό.

(Λόγος 44ος από τα Ευρισκόμενα Έργα του)

Ο Άγιος Τριαδικός Θεός χάρισε στον Όσιο Γέροντα Αθανάσιο το ύψιστο χάρισμα της Θεολογίας, του μεγέθους των μεγάλων Θεολόγων Πατέρων της Ορθόδοξης Εκκλησίας, λόγω της ακριβούς ορθόδοξης πίστεώς του, της καθαρότητας και της αγιότητας του βίου του και του τεράστιου κόπου του στη μαθητεία της Αγίας Γραφής και των συγγραμμάτων των Αγίων Πατέρων, όπως τούτο με σαφήνεια προκύπτει από τα μαθήματά του Ορθόδοξης Θεολογίας και τις Ομιλίες του.
Νέες Προσθήκες στο Theognosia.gr
11/06/2017 - Προσθήκη Υλικού (κεντρική στήλη)
Πράξεις Αποστόλων (50 μαθήματα) (PDF) »

10/06/2017 - Προσθήκη Υλικού (αριστερή στήλη) :
Υγιεινές υλικές τροφές για την υγειά του σώματος κατ' αντιστοιχία προς τις υγιεινές πνευματικές τροφές για την υγειά της ψυχής (10 Links) »

10/06/2017 - Προσθήκη Υλικού (αριστερή στήλη) :
ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟ
Κυριακές Ματθαίου (6 YouTube Video - Ψαλμωδίες) »

09/06/2017 - Προσθήκη Υλικού (Κεντρική στήλη) :
Οι άγιοι πατέρες μας λένε...
Ότι η κόλαση θα είναι ατελείωτη. »

09/06/2017 - Δημιουργία Τομέα και Προσθήκη Υλικού (αριστερή στήλη) :
ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟ
Κυριακές Ματθαίου (7 YouTube Video) »

04/06/2017 - Προσθήκη Υλικού (αριστερή στήλη) :
Υγιεινές υλικές τροφές για την υγειά του σώματος κατ' αντιστοιχία προς τις υγιεινές πνευματικές τροφές για την υγειά της ψυχής (10 Links) »

03/06/2017 - Προσθήκη Υλικού (Κεντρική στήλη) :
Οι άγιοι πατέρες μας λένε...
Ποιους διδασκάλους της Εκκλησίας πρέπει να ακούν οι πιστοί για να μη πλανηθούν. »

01/06/2017 - Προσθήκη Υλικού (Κεντρική στήλη) :
Οι άγιοι πατέρες μας λένε...
Mε ποιον τρόπο μπορούμε να γνωρίσουμε αν έχουμε στις ψυχές μας τον Χριστό. »

30/05/2017 - Δημιουργία Τομέα και Προσθήκη Υλικού (αριστερή στήλη) :
Ομοιοπαθητική, ασυμβίβαστη με την Ορθόδοξη πίστη - Η προώθηση του θρησκευτικού συγκρητισμού μέσω εναλλακτικών θεραπειών με αφορμή τον ανθρώπινο πόνο (2 PDF) »

30/05/2017 - Δημιουργία Τομέα και Προσθήκη Υλικού (αριστερή στήλη) :
Υλικά συμφέροντα ιεραρχίας, κληρικών και μονών εναντίον της ορθοδοξίας και της ορθοπραξίας, δηλαδή εναντίον της σωτήριας στη βασιλεία του Θεού (Link - Βίντεο) »

26/05/2017 - Δημιουργία Τομέα και Προσθήκη Υλικού (αριστερή στήλη) :
Υγιεινές υλικές τροφές για την υγειά του σώματος κατ' αντιστοιχία προς τις υγιεινές πνευματικές τροφές για την υγειά της ψυχής (10 Links) »

25/05/2017 - Προσθήκη Υλικού (Κεντρική στήλη) :
Οι άγιοι πατέρες μας λένε...
Ότι, στην εποχή του, όπως και στη δική μας εποχή, σχεδόν όλοι προτιμούν να ακολουθούν τη ζωή του τάδε και του τάδε εκκλησιαστικού προϊστάμενου, παρά των θεόπνευστων πατέρων. »

18/05/2017 - Δημιουργία Τομέα και Προσθήκη Υλικού (αριστερή στήλη) :
ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟ
Κυριακές Πεντακοσταρίου (7 YouTube Video) »

17/05/2017 - Προσθήκη Υλικού (Κεντρική στήλη) :
Οι άγιοι πατέρες μας λένε...
Ότι δεν πρέπει να θαρρούμε πως είναι δυνατόν να σωθούμε με την πίστη μόνον, χωρίς να κάνουμε καλά έργα. » 14/05/2017 - Δημιουργία Τομέα και Προσθήκη Υλικού (Κεντρική στήλη) :
Οι άγιοι πατέρες μας λένε...
Τα πέντε (5) τεχνάσματα του πολέμου του διαβόλου κατά των ανθρώπων »

11/05/2017 - Δημιουργία Τομέα και Προσθήκη Υλικού (Κεντρική στήλη) :
Για την τιμή και την μνήμη του άγιου Ιουστίνου του νέου (Πόποβιτς)
Προσθήκη 5 θεματικών ενοτήτων »

05/05/2017 - Προετοιμασία τομέων (δεξιά στήλη) :
Ο ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ Ο ΝΕΟΣ (ΠΟΠΟΒΙΤΣ)
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ (ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ)ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΧΡΙΔΟΣ ΚΑΙ ΖΗΤΣΗΣ